Column: Zélf haren kammen

‘De IGJ komt volgende week bij de Thuiszorg’, vertelde het secretariaat toen ik ’s ochtends Magnushof binnenkwam. Zo’n mededeling doet wel even wat. De IGJ is de Inspectie Gezondheidszorg & Jeugd. Ze toetsen de kwaliteit van zorg en stimuleren zorgverleners om de zorg te verbeteren. En waar nodig zetten ze maatregelen in zoals een boete of verscherpt toezicht. En als ze teveel risico’s voor de veiligheid van de cliënten zien, kunnen ze de zorg zelfs onmiddellijk laten stopzetten. Inspectiebezoek betekent ook: die dag de agenda’s leeg vegen, diverse documenten verzamelen en opsturen, een geschikte thuiszorgroute zoeken. En de cliënten vragen of het goed is dat een inspecteur meekijkt tijdens de momenten van zorgverlening.  

De inspectie start met een gesprek over ons beleid op het gebied van zorg en thuiszorg en vervolgens gaan ze toetsen of ze dat beleid in de praktijk terugzien. Werken we echt vanuit Positieve Gezondheid, waarbij centraal staat wat voor de cliënt belangrijk is, geven we de cliënt echt zoveel mogelijk eigen regie en betrekken we waar mogelijk het netwerk van de cliënt? 

We hebben het inspectierapport inmiddels ontvangen. Daarin staan voorbeelden van praktijksituaties waar we blij van worden. ‘Zorgverlener helpt een cliënt met douchen, maar laat cliënt zelf de haren kammen’. ‘De cliënt wil minder vaak gedoucht worden dan de familie heeft gevraagd. Zorgverlener gaat uit van wat de cliënt wil’. ‘Zorgverleners leggen bij elke cliënt vast welke relaties betrokken zijn.’ En ‘zorgverleners stemmen de zorg rondom de cliënt goed met elkaar af. Ouderenzorgorganisaties, apotheken, ziekenhuizen en huisartsen vinden elkaar steeds beter’. 

Als het een examen zou zijn geweest dan waren we geslaagd, maar daar gaat het niet om. Wat echt mooi is om te lezen, dat onze cliënten goede zorg krijgen op een manier die past bij deze tijd: zoveel mogelijk zelf doen en oplossen, waar nodig met hulp. En dat, al is de werkdruk hoog, de collega’s professionele ruimte ervaren en met plezier in de zorg werken. 

Dat is wat we willen en waar we in de regio met collega zorgorganisaties hard aan werken. We weten dat de zorgvraag flink toeneemt de komende jaren. Alleen als we de zorg met elkaar slim organiseren, dan blijft er voldoende tijd om iedereen zorg te blijven leveren die écht nodig is.  

Zo levert een spannend inspectiebezoek méér op dan alleen complimenten en verbeterpunten: vertrouwen in de toekomst, mét toenemende zorgvraag en al.

Avatar foto
Tanja Ineke is bestuursvoorzitter van Woonzorggroep Samen.



Geef hier jouw reactie (check eerst onze huisregels):
3 antwoorden
  1. Peter
    Peter zegt:

    Ik word pas een beetje blij, als de administratieve druk (lees: bureaucratie) in de zorg tot normale proporties wordt teruggebracht, zodat verpleegkundigen en verzorgenden hun taken naar behoren kunnen uitvoeren en voldoende tijd aan de aan hun zorg toevertrouwde patiënten kunnen besteden.

    Beantwoorden
  2. Frits
    Frits zegt:

    Hoe kun je blij worden van een cliënt die niet wil douchen? Misschien is het personeel dan hardhandig of is die meneer of mevrouw depressief?!
    Bovendien moet een instelling, zorgverlener of de overheid niet alles tot in detail willen bepalen (micromanagen).

    Beantwoorden
  3. Kees
    Kees zegt:

    De theorie van Machteld Huber, positieve gezondheid -door Tanja Ineke zelfs met hoofdletters geschreven- waarin de patiënt centraal zou staan en met name wat voor hem/haar gezondheid kan bevorderen, heeft een groot manco. De sociaaleconomische dimensie van (on)gezondheid wordt er niet in meegenomen. Te weinig inkomen is namelijk erg ongezond. Iets meer koopkracht betekent meer gezondheid. Heeft Machteld Huber de sociaaleconomische component expres niet in haar onderzoek meegenomen? Inmiddels pleit zelfs de UWV voor een hoger minimuminkomen. Veel mensen kunnen de eindjes niet meer aan elkaar knopen en worden daar ziek van…

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef hier jouw reactie (check eerst onze huisregels):